🔘 امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:

🔰 کَفی بِالمَرءِ عَیباً اَن یَنظُرَ فی عُیوبِ غَیرِه ما یَعمی عَلَیهِ مِن عَیبِ نَفسِهِ

◾️در عیب انسان همین بس که در عیوب دیگران بنگرد و از دیدن همان عیب در خودش نابینا باشد.

📗منبع: کافی، ج ۲، ص ۴۶۰

🔻شرح حدیث

✍ این نکته، با تعبیر های مختلف، از پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم و ائمه معصومین علیه السّلام نقل شده است:

◽️تأکید پیشوایان بر این نکته، نشانه ی اهمیت آن است و غفلت از آن، موجب انحطاط اخلاقی و ماندن در باتلاق عیوب و نقصانها می شود.

◽️انسان معمولاً «خودخواه» است و صفت «حبّ نفس» دارد.

◽️این صفت ناپسند، سبب می شود نتواند عیوب خود را ببیند و بشناسد، در عوض، پیوسته از این و آن عیب می گیرد، غیبت می کند، آبرو می برد، در حالی که همان عیبها در خود او هست.

◽️در توصیه های اخلاقی بزرگان آمده است که با دوستانتان قرار بگذارید عیبهایتان را صمیمانه به شما بگویند و شما هم بپذیرید و اصلاح کنید. آنچه این برنامه را موفق و کارساز می کند، «نقدپذیری» است. اگر کسی بنا نداشته باشد تذکرات دوستانه ی دیگران را بپذیرد، هیچ وقت عیوبش اصلاح و بر طرف نخواهد شد. اگر کسی عیبهای خود را ببیند، به عیبجویی از دیگران نمی پردازد.

◽️در ادبیات ما، اشعاری وجود دارد که می گوید: طاووس، با آن همه زیبایی که در بال و پرخویش دارد و مغرورانه راه می رود، همین که چشمش به پاهای زشت خویش می افتد، خجل می شود. صائب تبریزی گوید:

دیدن پا بهتر است از بال و پر طاووس را عیب خود را در نظر بیش از هنر داریم ما

◽️و این درس اخلاق برای همه ماست. باز هم از شعر های اوست:

با وجود صد هنر، بر عیب خود دارم نظر بال طاووسی نمی گرداند از پا، فارغم

(کلیات صائب تبریزی، ص ۸۵۷.)

◽️عیبجویی از دیگران برای کسی که خودش عیب دارد، زیبنده نیست.

📗 منبع: حکمت های سجادی (ترجمه و توضیح احادیث امام سجاد «علیه السّلام»)

#شرح_حدیث_سجادی

•┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•